கொள்ளி

அதிகாலையிலேயே அம்மன் கோயில் பொத்தையில் வந்து உட்கார்ந்துகொண்டார் நயினார். ட வடிவிலான பாறையில் முதுகுசாய்ந்து அமர்ந்துகொண்டு இதுவரை நான்கு பீடிகளை காலி பண்ணியிருந்தார். பொத்தையின் நேர் கீழ் மற்றும் தென்கிழக்கு பக்கங்கள் மோரிஸ் வாழைகள் காய்த்துக்கிடக்கும் வயக்காடுகள். கொஞ்சம் வடக்காக வாய்க்கால். இதில் கால் கழுவிவிட்டு மேல பார்க்கிற கூனையன், நயினாரை அடையாளங்கண்டுகொண்டான். கூனையன் தனது பணி நிமித்தமாக மதுரையில் முகாமிட்டிருப்பவன். முகாம் என்று சொல்வது காரணமாகத்தான். கூனையனின் பணி என்பது ஓட்டல்களில் சமைப்பது. முதலாளியோ, கடையில் வேலை பார்ப்பவர்களோ ஏதாவது சொல்லிவிட்டால், மறு நாளே வேலையை மாற்றிவிடும் சுபாவத்தை இயற்கையிலேயே பெற்றிருந்தான். தற்சமயம் அவன் வேலை பார்ப்பது 43 வது கடையில். அம்பாசமுத்திரம், திருநெல்வேலி, நாகர்கோவில், கோவில்பட்டி, விருதுநகர், சாத்தூர், தற்சயம் மதுரை ஆகிய பகுதிகளில் பெரும்பாலான கடைகளில் தனது பணியை செய்திருப்பவன்.
செங்குத்தாக இருக்கிற பாறையில் தொப்பை சுமக்கின்ற வயிறோடு, கால்களை ஊன்றி ஏறுவதற்கு சிரமம் என்றாலும் பார்த்த இடத்தில் கேட்காமல் போகக்கூடாது என்கிற முறையில் மேலேறினான்.
கூனையனை பார்த்துவிட்டு, வா என்பதுபோல மவுனமாக தலையாட்டி திரும்பிக்கொண்டான் நயினார்.
‘காலைல நாலு மணி பஸ்லதான் வந்தேன். எங்க சித்திலா வெஷயத்தை சொன்னா. என்னடா இப்படியாயி போச்சு’
....
‘நல்ல பய. பொடி வாங்கிட்டு வான்னா, ஓடி போய் ஓடியாந்துருவான். இன்னும் கண்ணுக்குள்ளயே நிக்கானே’
....
‘இப்படி கொண்டுபோவவா பிள்ளைய கொடுத்தான்’
கூனையன் சொன்னதும் கண்ணீர் முட்டி வந்து அழ ஆரம்பித்தார் நயினார். பொழுது விடிந்து விடும் போலிருந்தது.

நயினாருக்கு தொழில் மாடுகளுக்கு காயடிப்பது. புதன் மற்றும் ஞாயிற்றுக்கிழமைகளில் பச்சத்தி மாடன் கோயில் முன்பாக பரந்து விரிந்திருக்கிற இடத்தில் வைத்துதான் தொழில் நடக்கும். கோயிலுக்கு சுற்றுசுவர் எதுவும் கிடையாது என்பதால் பெரிதாக நிற்கிற ஆழ மற்றும் வேப்பரமரங்கள் இருக்கும் இடங்கள் ஒரு பகுதியாகவும் வாகை மரங்கள், நவ்வா மரங்கள் இருக்கிற இடம் மறுபகுதியாகவும் பிரிக்கப்பட்டிருந்தது. வாகை மரங்கள் இருக்கும் இடத்தை தன் தொழிலுக்கு தேர்ந்தெடுத்தார் நயினார். இந்த இடத்தின் பின்பக்கம் அக்ரஹார தெரு. பெரும்பாலான ஐயர்கள் இதைக்கண்டும் காணாமல் சென்றாலும் கொண்டை ஐயர், மற்றும் சந்தரமய்யருக்கு இந்தப் பாவத்தை பார்க்க வேண்டியிருக்கிறதே என்கிற எரிச்சல். என்னதான் வீட்டுக்குள் உட்கார்ந்துகொண்டிருந்தாலும் மாடுகள் போடும் சத்தங்கள் அவர்களுக்கு பாவத்தின் ஞாபகத்தை உசுப்பும். பொறுக்கமுடியவில்லை. ஒரு திங்கட்கிழமை காலையில் பஞ்சாயத்து கூடியது. அக்ரஹாரத்தில் நாற்பது குடும்பங்கள். அவர்கள் அல்லாத குடும்பங்கள், ஊரில் 500 சொச்சம்.
‘எனக்கு அந்த இடந்தான் வாக்கா இருக்கு’ என்றார் நயினார்.
‘இங்கரு, சாமியோ சொல்லுதாவோ. அவ்வோ ஞாயத்தையும் கேக்கணும். அதனால, வேப்ப மரத்து பக்கத்துல நீ வேலைய பாரு’ என்றது பஞ்சாயத்து.
தலையை ஆட்டிக்கொண்டே வந்தார் நயினார். பிறகு இதே இடம் நிலைத்துவிட்டது.

ஊரின் அருகிலுள்ள பூவன்குறிச்சி, கருத்தப்பிள்ளையூர், வடக்கு பத்து, தாட்டாம்பட்டி, சிவசைலம் ஆகிய ஊர்களிலிருந்தும் காயடிக்க மாடுகள் குவியும்.

நயினார் தனது ஒத்தாசு வேலைக்கு அக்காள் மகன் சுடலையை வைத்திருந்தார். இவனது வேலை, காயடிக்க வேண்டிய மாடுகளின் வாய் மற்றும் கால்களை கயிற்றால் கட்டி படுக்க வைப்பது. பெரும்பாலான மாடுகள் லேசில் மசிந்துவிடுவதில்லை. பக்கத்தில் படுத்திருக்கும் மாடுகளைப் பார்த்ததும் துள்ளும். இம்மாதிரியான மாடுகளை கையாள்வதில் சுடலை கைதேர்ந்தவன். சரிந்துகிடக்கும் மாடுகளின் கால் மற்றும் வாயை மாட்டுக்காரர்கள் பிடித்துக்கொள்ள வேண்டும். நயினார் இடுக்கி மாதிரியான மரத்திலான கட்டையை கொண்டு , மாட்டின் கொட்டையில் வைத்து கபக்கென அமுக்கு. கொட்டையில் இருக்கின்ற இரண்டு பகுதிக்குமான தொடர்பை கொண்டிருக்கிற அந்த நரம்பு இந்த அடித்தலில் காலியாகிவிட்டால் போதும். அமுக்கியதுமே துள்ளி அடங்கும் மாடுகள். பிறகு எழும் மாடுகளைப்பார்த்தால் உயிரற்றது போல காணப்படும். இரண்டு மூன்று நாட்கள்தான். பிறகு சரியாகிவிடும். காயடிப்பது சிலருக்கு பாவம். சிலருக்கு தொழில்.
நயினாருக்கு பெரிய சொத்து எதுவும் இல்லை. குடியிருக்க வீடும், கொஞ்சமாக இடமும் சொத்து. அவனது மனைவி மூக்கம்மாள் ஊரில் சொத்துக்காரி. காயடித்தலில் கிடைக்கும் கொஞ்ச காசுதான் வருமானம். அதிலும் இவ்வளவு வேணும் என்றெல்லாம் கேட்கமாட்டான். கொடுத்ததுதான் பணம்.

இரண்டாவதாக பிறந்த மகன் இரண்டாவது வயதில் மஞ்சள் காமாலையால் பலியான பிறகு, வாழ்க்கை வெறுத்து போனது நயினாருக்கு. இரண்டாவது மகன்தான் அவருக்கு எல்லாம். முதல் மகன் ஏழாவது படித்துக்கொண்டிருக்கிறான். அவன் மூன்றாவது படிக்கும்போது, மாடு வயிற்றில் குத்தி ஆபரேஷன் செய்ய வேண்டியதாகிவிட்டது. பணத்துக்கு அலைந்து அலைந்து பார்த்து கிடைத்ததில் ரூபாய் கொஞ்சம் குறைகிறது. அப்போதுதான் அம்பாசமுத்திரம் தர்மாஸ்பத்திரியில் இதை கேள்விபட்டான். குடும்ப கட்டுப்பாடு. போய் படுத்து எழுந்திரித்துவிட்டு வரும்போது, கையில் ஆயிரத்து ஐநூறு ரூபாயும் அரிசி பையும் ஆப்பிள் பழமுமாக வெளியே வந்தான். அந்தப் பணம்தான் மகனை காப்பாற்றியது.

கடந்த ஞாயிற்றுக்கிழமை பள்ளிக்கூட விடுமுறை நாளில் பெரியவன் கேட்டான்.
‘யப்போ, எல்லா பயலுவோலும் காக்கநல்லூருக்கு சிறுகிழங்கு எடுக்க போறானுவளாம். போயாரட்டா?’
இது தேவையில்லைதான். ஆனால், சேக்காளிகளுடன் செல்கிறான் என்பதற்காக சம்மதித்தார் நயினார்.
காக்கநல்லூர் ஆற்றுக்கு மேலே வயல். ஆற்றங்கரை செத்தைகளாலும் மரங்களாலும் சூழ்ந்தது. வரிசையாக வயலில் அமர்ந்து கிழங்கு எடுத்துக்கொண்டிருந்தார்கள். இதில் பாட்டிகள் முதல் குமரிகள் வரையிலும் அடக்கம். பயல்கள் சகதி படிந்த கிழங்கை வயல்காரன் பார்க்காதபோது ஒருவர் மீது ஒருவர் எரிந்துகொண்டிருந்தார்கள்.

மாலை நான்குமணியளவில் நயினாரிடம் விஷயத்தை சொன்னதும் உயிர் நின்று வந்தது. பதறியடித்துக்கொண்டு துரையப்பா வைத்தியரிடம் ஓடினார்.
வேப்பங்குலையை ஆட்டி ஆட்டி வைத்தியர் ஒருவனுக்கு பண்டுவம் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, கீழ கிடந்தான் அவர் மகன்.
‘நல்ல பாம்பாம். கடிச்சு ரொம்ப நேரத்துக்கு பெறவுதான் அவனுக்கு தெரிஞ்சிருக்கு. கூட போன நல்லமுத்து மவனையும் கடிச்சிருக்கு. அவன் பொழச்சிட்டான். உம்மவன்...’

‘யய்யா...ராசா... ஏலே அப்பனை இப்படி உட்டுட்டு போயிட்டியடா...’
கண்ணீரும் கதறலும் கிராமம் முழுவதும் சுற்றி சுற்றி வந்தது.
இன்றோடு ஒரு மாதமாகிவிட்டது.
மகனின் படத்துக்கு அருகில் விளைக்கை ஏற்றிவிட்டு அமர்ந்தாள் நயினார் மனைவி. பொட்டலத்தை தலையில் போட்டு படுத்துக்கொண்டிருந்த நயினாருக்கு எரியும் விளக்கின் ஊடாக கொள்ளி தெரிந்துகொண்டிருந்தது.


உரையாடல் - சிறுகதை போட்டிக்கு

,

கேரக்டர்: சாமி கொண்டாடி-3

மந்தரக்கோன் கைய புடிச்சதும் திமிருனாரு. 'எம் மேலயால கையை வக்கியோ'ன்னு வேட்டிய மடிச்சு கெட்டுனாரு. அதுக்குள்ள நாலஞ்சு இளவட்ட பயலு்வோ வந்து தர தரன்னு இழுத்துட்டு வந்துடானுவோ. அந்தானி, ஊர்ல முடிவு பண்ணுனாவோ. இனும பெரியசாமிக்கு இந்த திருட்டு பய ஆடக்கூடாதுன்னு. இந்த வெவாரத்தை வச்சு, சங்க பணத்து கணக்கு வழக்கையெல்லாம் மோவப்பயகிட்ட கொடுத்தாவோ. 'அடுத்த கொடை வாரதுக்குள்ள எவன் பெரியசாமிக்கு ஆடுதானோ அவன் ரெத்தம் கக்கி சாவறதை பாக்கத்தான் போறியோ"ன்னு சாபத்தை கொடுத்துட்டு போனாரு மந்தரக்கோன்.

இப்படியொரு தப்பை பண்ணிட்டோமே; எவனும் மதிக்கமாட்டானுவோளேங்க கவலையெல்லாம் மந்தரக்கோனுக்கு இல்லை. இன்னும் அவனை பெரியசாமிகொண்டாடின்னு சொல்லிக்கிட்டிருக்காவோ.அவனும் அதே கெத்தோட மானங்கெட்ட பொழப்பு நடத்திக்கிட்டிருதான் இருக்காம்.

அடுத்த கொடைக்கு கால் நாட்டுன ராத்திரி, வீட்டுக்குள்ள இருந்து மந்தரக்கோனுக்கு சாமி வந்துட்டு, 'ஓய் ஓய்"னு சத்தம் போடுதாரு. அவரு வீட்டு முன்னால சாமியாடிட்டு அவரு போடுத சத்தம் கீழத் தெரு வரைக்கும் கேட்டுது.
'என்னையவாடா எதுக்குயோ. பாருங்க என்ன பண்ணுதன்னு" -சத்தமா இதை சொன்னதும் அடுத்தாபல புதுசா பெரியசாமிக்கு ஆடப்போற செல்லையாவுக்கு பயம் வந்துச்சு.
செத்த நேரம் அப்படி இப்படின்னு சத்தம் போட்டுட்டு போயிட்டாரு மந்தரக்கோன்.

சூச்சமடையாரு தாத்தாகிட்ட போனான் செல்லையா., இவன் இப்படி சொல்லிட்டானேன்னு.
'ஏல இதுக்கால பயப்படுத;சாமிங்கது எல்லாரையும் காப்பத்ததான். அழிக்க இல்லைல. நீ போய் வேலைய பாரு. நானிருக்கேன்"ன்னாரு.
அந்தானி வந்துட்டான் செல்லையா.

கொடை வந்துட்டு. திங்ககிழமை சாமி ஆத்துல போயி தண்ணி எடுத்துட்டு வருவாரு. வந்ததும் ராத்திரிக்கு சாமக்கொடை ஆரம்பிக்கும். புது பெரிய சாமி கொண்டாடி ஆத்துல போயி தண்ணியெடுத்துட்டு, பெரிய சாமி கொண்டாடிக்குன்னு, சாமி பூடத்துக்கு கீழ இருக்குத பலகையில உக்காந்துட்டாரு. ராத்திரிக்கு கொட்டு அடிச்சதும் கோயில்ல செல்லையா ஆடுதாரு.... வீட்டுல மந்தரக்கோன் சந்தம் போட்டுட்டு ஆடிக்கிட்டிருக்காரு. ஆனா, கோயிலு பக்கமே அவரு வரலை.

கொடையெல்லாம் முடிஞ்சு போச்சு. அவரு சொன்ன மாதிரி எதுவும் நடக்கலை. ஆனாலும் இன்னைக்கும் தாந்தான் பெரிய சாமி கொண்டாடிங்கத மாதிரி மீசை திருவிகிட்டு தெனாவட்டா அலைஞ்சுகிட்டிருக்கான் மந்தரக்கோன். எந்த கேவலமும் அவனை ஒண்ணும் செய்யலை.

முற்றும்

பேட்டியாம்ல!

1. உங்களுக்கு ஏன் இந்தப் பெயர் வந்தது? உங்களுக்கு உங்க பெயர் பிடிக்குமா?

அதுக்கு நீண்ட ப்ளாஷ்பேக இருக்கு. எங்கப்பா மகாராஷ்ட்ராவுல வேலை பார்த்தாரு. அங்கயே பொறந்துட்டதால இந்த பெயர். இந்தப் பெயர் கண்டிப்பா பிடிக்கும். அதுலயும் ஒரு சென்டிமென்ட் இருக்கு.

2.கடைசியாக அழுதது எப்பொழுது?
டிசம்பர் 8. நண்பனின் மரணத்தின் போது...

3.உங்களோட கையெழுத்து உங்களுக்கு பிடிக்குமா?

எனக்கு பிடிக்காது. ஆனா, நல்லா இருக்குன்னு சொல்லி ஒரு டைரக்டர் 15 வருஷத்துக்கு முன்னால என்னை அசிஸ்டெண்டா சேர்த்துக்கிட்டாரு.

4.பிடித்த மதிய உணவு என்ன?
சோறு. புளித்தண்ணி. கானம் துவையல்.

5.நீங்கள் வேறு யாராவதாக இருந்தால் உங்களோட நட்பு வச்சுக்குவீங்களா?
கண்டிப்பா.

6.கடலில் குளிக்க பிடிக்குமா....அருவியில் குளிக்க பிடிக்குமா?
கிணத்துல.

7.முதலில் ஒருவரைப் பார்க்கும் போது எதை கவனிப்பீர்கள்?
பல்லு. ஏன்னா எனக்கு ஓட்டைப்பல்.

8. உங்க கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த விஷயம் என்ன? பிடிக்காத விஷயம் என்ன?
உடனே கோபம் வராது. பிடிக்காததும் அதுதான்.

9.உங்க சரி பாதி கிட்ட உங்களுக்கு பிடித்த பிடிக்காத விஷயம் எது?
தினமுமே லேட்டாவே வாங்க.

10.யார் பக்கத்தில் இல்லாம இருக்குறதுக்கு வருந்துகிறீர்கள்?
என் சின்னவன் நீனோ

11.இதை எழுதும் போது என்ன வர்ண ஆடை அணிந்து உள்ளீர்கள்?
ப்ளூ ஜீன்ஸ். வொயிட் டிசர்ட்.

12.என்ன பாட்டு கேட்டுக் கொண்டு இருக்குறீங்க ?
களவானியே...

13.வர்ண பேனாக்களாக உங்களை மாற்றினால் என்ன வர்ணமாக உங்களுக்கு ஆசை?
சிகப்பு.

14.பிடித்த மணம்?
மல்லி... மல்லி

15.நீங்க அழைக்கப் போகும் நபர்கள் யார் யார் ? ஏன் உங்களுக்கு அவர்களை பிடித்து உள்ளது. அவர்களை அழைக்கக் காரணம் என்ன ?

ஜ்யோவ்ராம் சுந்தரு, நம்ம பைத்தியக்காரன்... அநியாயத்துக்கு நல்லவங்களாச்சே!

16.உங்களுக்கு இதை அனுப்பிய பதிவரின் பதிவில் உங்களுக்குப் பிடித்த பதிவு ?
எல்லாமே.

17. பிடித்த விளையாட்டு?
செல்லாங்குச்சி.

18.கண்ணாடி அணிபவரா?

பின்ன.

19.எப்படிப் பட்ட திரைப்படம் பிடிக்கும்?

அப்டிலாம் இல்லை. எல்லாத்தையும் பார்த்து தொலைச்சுடுவேன்..

20.கடைசியாகப் பார்த்த படம்?
மாயாண்டி குடும்பத்தார்

21.பிடித்த பருவ காலம் எது?
கோடை. கிணத்துல குளிக்கலாமில்ல.

22. இப்பொழுது படித்துக்கொண்டு இருக்கும் புத்தகம்:

பரசுராமின் சாளரம்.

23. உங்கள் டெஸ்க்டொப்-ல் இருக்கும் படத்தை எத்தனை நாளுக்கு ஒரு நாள் மாற்றுவீர்கள்?

படம் வைக்கிறதே இல்லை.

24.உங்களுக்கு பிடித்த சத்தம் ? பிடிக்காத சத்தம்?
பிடித்தது: கோயில் கொடையில் பட்றையன் சாமிக்கு அடிக்கும் கொட்டு.
பிடிக்காதது: ஏங்க இங்க வாங்க!

25.வீட்டை விட்டு நீங்கள் சென்ற அதிக பட்ச தொலைவு?

இலங்கை. டில்லி. எது தூரம்?

26.உங்களுக்கு ஏதாவது தனித் திறமை இருக்கிறதா?
நல்லா மாடுமேய்ப்பேன்.

27.உங்களால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியாத ஒரு விஷயம்?

கள் இறக்க அனுமதிக்க மாட்டேங்கிறாங்களே!

28.உங்களுக்கு உள்ளே இருக்கும் சாத்தான்?

அதைதான் தேடுறேன்.

29.உங்களுக்கு பிடித்த சுற்றுலா தலம்?

தோணியாறு.

30.எப்படி இருக்கணும்னு ஆசை?

இப்படியே...

31. மனைவி இல்லாம செய்ய விரும்பும் காரியம்?
மூச்!

32.வாழ்வு பற்றி ஒரு வரி சொல்லுங்க?

நதியில் விழுந்த இலை.

கேரக்டர்: சாமி கொண்டாடி-2

மந்திரக்கோனுக்கு, இவன் ஏன் வர்றாம்னு ஒண்ணும் பிடிபடல. மொகத்தை வேறபக்கம் திருப்பிட்டு, யோசிக்குத மாதிரி உக்காந்திருந்தாரு.
என்னைக்கும் வராத சம்முவக்கோனை,'வாரும்யா, இங்ஙன உக்காரும்'னு சொன்னாரு சின்ன சுப்பையா. துண்டை உதறிட்டு உக்காந்தாரு.

வெவாரம் ஆரம்பிக்கும் ஆரம்பிக்கும்னு பாத்துட்டு இருந்த சம்முவக்கோனுக்கு சப்புனு போச்சு. சும்மா அவங்கவங்க அங்கங்க உக்காந்து பேசிக்கிட்டிருக்காவோ. எதுக்கு இப்டி இருக்காவோன்னு அவருக்கு பிடிபடல.

அந்தானி, சின்ன சுப்பையாவை கூப்டு, 'இப்ப யாரு வரணும்னு காத்திருக்கியோ. வெவாரத்தை ஆரம்பிக்க வேண்டியதானே"ன்னு சொன்னாரு. இவரு பேசிக்கிட்டிருக்கதை, மந்திரக்கோன் கோஸ்கண்ணு போட்டு பாத்துட்டு, சண்முவக்கோன் ஏதோ வில்லங்கத்தோட தான் வந்திருக்கான்னு நெனச்சிக்கிட்டாரு.

சின்ன சுப்பையா, சத்தம் போட்டு, ஏம் இப்டி உக்காந்திருக்கியோ. வெவாரத்தை ஆரம்பிக்க வேண்டியதான'ன்னு சொன்னாரு.
'இரும்யா. வெவாரத்துக்கு வர வேண்டிய மோவப்பயல காணுமே"ன்னு சத்தம் வந்ததும், எதுத்தாப்ல சம்முவக்கோன் மவன் கண்ணனும், மோகப்பயலும் வந்தாவோ.

மந்திரக்கோனுக்கு திக்குனு ஆயிப்போச்சு. ''சரிப்பா. வந்துட்டாம். ஏல மோவா, நீ பெரியசாமி கொண்டாடிய, எச்சிக்கையால கன்னத்துல அடிச்சிருக்கே. இது உம்மையா இல்லையா" ன்னு மந்தரக்கோனுக்கு சிங்கி அடிக்கத, கசமுத்து கேட்டாம்.
மோகப்பய சம்முவக்கோனை பாத்தாம்.

'மொதல்ல எனக்கொரு பஞ்சாயத்து இருக்கு. அதை பேசிட்டு, பெறவு இதை பேசுவோம்"னு ஆரம்பிச்சாரு சம்முவக்கோன்.

கூட்டம் புரா, இதென்ன கதைன்னு பாக்க ஆரம்பிச்சுட்டாவோ. மந்தரக்கோன் மீசையை தடவிட்டு தரையை பாத்துக்கிட்டு இருந்தாரு.
''வெஷயம் என்னன்னு சொல்லு சம்முவம். பாப்போம்" ன்னாரு சின்ன சுப்பையா.

'இங்க, பெரிய மனுஷன்னு இருக்குத சாமிகொண்டாடி இதுவரைக்கு கோயிலுக்கு வரியே கொடுக்காம ஏமாத்திருக்காரு. நாமலாம் என்ன கேணப்பயலுவோலா"ன்னு ஆரம்பிச்சாரு.

'யோவ் அஞ்சாரு தெரியுமோ உமக்கு. யாரை பாத்து என்ன சொல்லுத. நாங்கென்ன கஞ்சிக்கு வழியில்லாமயா அலையுதோம்"ன்னாம் மந்தரக்கோன் மவன். அவனுக்கு கூட மாட அவனுவ சொக்காரனுவோ வந்துட்டானுவோ.

மோகப்பய, அவரு மவனை பாத்து, ';நீ ஏம்ல குதிக்க, உங்கப்பந்தானல இதை சொன்னாரு"னு சொன்னதும் கூட்டத்துல சல சலன்னு பேச்சு.
இதுக்கு வெவாரத்தை பேசிட்டு மத்ததை பேசுவோம்னாவோ.

ஒரே காச்சு மூச்சுன்னு சத்தம். மந்தரக்கோன் போதையில சொன்னதை மோவனும், சம்முவக்கோன் மவனும் கூட்டதுல சொன்னதும் ஆதாரமா போச்சு. அங்ஙனயே புது தலைவரை தேர்ந்தெடுக்கணும்னு, மந்தரக்கோனை ஊரை விட்டு ஒதுக்கணும்னு பேச்சி. செல பேரு, ஊரைவிட்டு ஒதுக்காண்டாம், அம்மன் கோயிலுக்கு நாலுலிட்டரு எண்ணையையும், அஞ்சாயிரம் ரூபா தண்டம் (அபராதம்) கட்டச்சொல்லுங்கன்னாவோ.

இவ்வளவு நடக்கும்போது, திடீர்னு துண்டை உதறிட்டு, 'என்ன மயி்ரைல பேசுதியோ; எம்மேலயே குத்தம் சொல்ல வந்தேட்டேளா"ன்னுட்டு எழுந்திரிச்சு போவ போனாரு மந்தரக்கோன்.

யாரும் விடலை. ரொம்ப நாளா இருந்த கொஞ்ச நஞ்ச கோவத்தையும் இப்ப கொட்டி, 'உன்னையபத்திதான் பேசிட்டிருக்கு. எங்க அவசரமா வெளிய போற. உள்ள உக்காரு"ன்னுட்டாவோ. அவருக்கு அவமானமா போச்சு. மூச்சு, மேலயும் கிழயும் ஏறி ஏறி இறங்குது. சங்காபீசை சுத்தி நிக்குத ஆளுவோலாம் சுவத்துல எட்டி நின்னும, இங்க வேடிக்கை பாக்காவோ. அதுல நாலஞ்சு பொம்பளைலுவோலும் உண்டு. கோவம் கோவமாவும் வருது. இந்த நேரத்துல என்ன செய்ய முடியும்?.

மோவப்பய சொன்னதை இந்தாளு மறுத்துலாம் பேசல. அப்டின்னா ஒத்துக்கிடுதாருய்யா, அடுத்த முடிவை எடுங்கங்காவோ. ஆளாளுக்கு பேசி, பேசி கடைசில, வீட்டுல தூங்கிட்டிருந்த சூச்சமடையன் தாத்தாவை கூட்டிட்டு வந்தாவோ. இந்த மாதிரி தலைவரு, பெரியசாமிகொண்டாடிக்கெல்லாம் வெவாரம் சொல்லணும்னா பெரிய மனுஷங்க வேணும்.

உடம்பு சரியில்லைன்னு படுத்துக்கிடந்த சூச்சமடைய தாத்தா இருமிகிட்டே வந்தாரு. ஊருல பாதி சொத்து அவருக்குங்கதால அவரு பேச்சுக்கு கொஞ்சம் மரியாதையும் உண்டு. இவருக்குன்னு அவரு வீட்டுல இருந்து கயித்து கட்டுலையும் தூக்கிட்டு வந்தாவோ. அதுல வந்து உக்காந்தாரு. 'அதாவது வெவாரம் என்னனனா'ன்னு சம்முவக்கோன் ஆரம்பிச்சாரு.

எல்லாம் தெரியுங்கத மாதிரி கையை காண்பிச்சாரு தாத்தா. செத்த நேரம் அமைதியா இருந்தாரு. அவரு பேரன் சுருட்டை கொண்டு வந்து கொடுத்ததும் பத்த வச்சுட்டு, புகைய இழுத்தாரு.

'இங்க பாருங்க, கோயிலுக்கு வரி கொடுக்காம ஏமாத்திருக்கது, நம்மள மட்டுமில்லை, சாமியையும்தான் ஏமாத்திருக்கான். அதனால இனும அவன் பெரியசாமிக்கு ஆட கூடாது. இதுதான் நான் சொல்லுதது"ன்னாரு பாருங்க, கூட்டத்துல குசு குசுன்னு பேசுதானுவோ. ஓரமா செவத்துல சாஞ்சிட்டிருந்த மந்தரக்கோன், உர்ருனு பாத்துக்கிட்டிருக்கான். அவங்கூட நாலஞ்சு பேரு உக்காந்துட்டுருக்கான்.

சம்முவக்கோன், 'இதுதான் சரி;அவன் என்ன சொல்லுதான்னு கேளுங்க. அடுத்த பெரிய சாமியை தேர்தெடுப்போம்"ன்னாரு பாருங்க.

மந்தரக்கோன் வேகமா எந்திரிச்சாரு, 'நீங்க ஆட்டுததுக்கெல்லாம் நானும் என் சொக்காரப் பயலுவோலும் ஆடமாட்டோம். என்ன வேணாலும் பண்ணிக்கிங்க. அடுத்த கொடைக்கு என்னைய தவிர எந்த சாமி ஆடிடுதாம்னு பாக்கேன்"ன்னு சொல்லிட்டு போனாரு.
சூச்சமடைய தாத்தாவுக்கு சுள்ளுனு கோவம் வந்துட்டு.
'ஏல அவனை புடிச்சு இழுங்களே"ன்னாரு.

நாளைக்கு சொல்றேன்.